အခန်း (၂)

ဘဂ္ဂဒက်

၂၀၀၆ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ

ဘဂ္ဂဒက် နိုင်ငံတကာလေဆိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ၎င်းတို့တဦးစီကို ၅.၅၆ မီလီမီတာ ကျည်ဆန် အတောင့် ၃၀ ပါ ကျည်အိမ် တခုစီ ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ကွန်မြူနစ် ဟာဗားနားမြို့တွင်ပင် အတော်ဟောင်းနွမ်းနေပြီဟု ထင်ရလောက်သည့် ဒေသတွင်း "ဟဂျီ ဘတ်စ်ကားများ" ဖြင့် သူတို့ နေရမည့် ကွန်တိန်နာ ပုံစံ ကွန်ကရစ် အိမ်ရာတန်းများ ရှိရာ Freedom Village သို့ ခေါ်ဆောင်သွားစဉ်၊ လမ်းတလျှောက် စစ်သည်များသည် မောတာနှင့် ရော့ကက်ဒုံးကျည် များရန် မှ ကာကွယ်ရန် တည်ဆောက်ထားသည့် ဟက်စကို ဟု ခေါ်သည့် ကွန်ကရစ် တုံးကြီးများနှင့် သံဆူးကြိုးတန်း အတားအဆီးများနှင့် ကွန်ကရစ်နံရံများကို သတိထားမိကြသည်။ ထိုသို့ သီးသန့် အကာအကွယ် ပြုလုပ်ထားခြင်းက ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် အန္တရာယ်ကို ညွှန်ပြနေသဖြင့် ၎င်းတို့ စိတ်ထဲ လေးနက်တည်ငြိမ်လာစေသလို တဖက်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာ အောင် လှုံ့ဆော်ပေးသလို ဖြစ်လာခဲ့၏။

အသစ်ရောက်ရှိလာသူများ မသိကြသည်မှာ ဆက်ဒမ် ဟူစိန်ကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားလိုက်ချိန်မှစ၍ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့သော အကြမ်းဖက်မှု များ အရှိန်အဟုန်ကြီးမားစွာ ဖြစ်ပွားလာ နေသည့် ပဋိပက္ခကြီး အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာခြင်း ဆိုသည်ပင် ဖြစ်သည်။ 

ယခုအခါ ၂၀၀၆ ခုနှစ် နွေရာသီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ဘဂ္ဂဒက်တွင် ဆွန်နီ နှင့် ရှီယား တို့အကြား တိုးပွားလာသော အကြမ်းဖက်မှုများကြောင့် အမေရိကန် တပ်မှူးများမှာ အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်လာ သဖြင့် တပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၂,၀၀၀ ကို အရေးပေါ် ထပ်မံစေလွှတ်ခဲ့ရသည်။

ဟတ်ချ် နှင့် အခြားသူများ အီရတ်သို့ မရောက်မီ ရက်ပိုင်းမျှအလိုကပင် ဆွန်နီ အသေခံဗုံးခွဲသမားတဦးသည် နာဂျာဖ် မြို့ရှိ ရှီယား အစ္စလာမ်ဘာသာ၏ အထွတ်အမြတ် ထားရာ နေရာများထဲမှ တခုဖြစ်သော အီမာမ် အလီ ဗလီကျောင်းတော် အပြင်ဘက်တွင် ဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ လူ ၃၅ ဦး သေဆုံးပြီး ၁၂၂ ဦး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်စဉ်အပြီးတွင် စေတနာ့ဝန်ထမ်းများသည် သွေးကွက်များကို ဆေးကြောရန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို လိုက်လံကောက်ယူရန် နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ကြရသည်။

စိုးရိမ်စရာ ကောင်းလာသည့် လုံခြုံရေး အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ကတော့ နောက်မှစဉ်းစားရမည့် ကိစ္စဖြစ်၏။ လောလောဆယ်တွင်မူ စစ်မြေပြင်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာကြသည့် စစ်သည်သစ်များသာမက ဝါရင့်သူများပါမကျန် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး၊ ယခင် စစ်ပွဲများတုန်းက စိတ်ကူးပင် မယှဉ်နိုင်ခဲ့သည့် သက်တောင့်သက်သာ လူနေမှုပစ္စည်းများကို ရရှိရေးအတွက် အလုအယက် ကြိုးပမ်းနေကြတော့သည်။

ထိုသို့ ပစ္စည်းများကို အပြိုင်အဆိုင် လိုက်လံနေရာယူနေကြသည့် အဖြစ်ကြောင့် တပ်ကြပ် အဒမ် ရိုဂျာဆင် သည် MTV က ပြသသည့် The Real World ရုပ်သံအစီအစဉ်ထဲမှ အခန်းဖော်သစ်များ အကောင်းဆုံး အခန်းကို ရရှိရန် ရူးသွပ်စွာ လုယက်ကြသည့် ပြကွက်များကို သတိရသွားစေခဲ့သည်။

ရိုဂျာဆင်နှင့် သူ၏ တပ်ဖွဲ့ ဝင်များအတွက်မူ အဓိက ပစ်မှတ်မှာ တာဝန်ပြီးဆုံး၍ ပြန်တော့မည့် အမျိုးသား အစောင့်တပ်ဖွဲ့ က ဈေးပေါပေါဖြင့် ပြန် ရောင်း နေသည့် ရေခဲသေတ္တာများနှင့် တီဗီများကို အရယူနိုင်ဖို့ပင် ဖြစ်၏။

မိခင်နိုင်ငံတွင် နေရသည်နှင့် ယှဉ်၍ မရနိုင်သော်လည်း ယခင်က ပိုမို ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသည့် ပတ်ဝန်းကျင်များ၌ တာဝန်ကျဖူးသူများအဖို့မူ ယခုအခြေအနေသည်ပင် စည်းစိမ်ခံနေရသကဲ့သို့ သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည်ဟု ခံစားရပေသည်။ အဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း သူတို့၏ ပထမဆုံး သီတင်းပတ်ကို ထိုသို့ပင် စတင်ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။

ထို သီတင်းပတ် အတွင်းမှာပင် တာဝန်ပြီးဆုံး၍ ပြန်လည်ထွက်ခွာတော့မည့် အမျိုးသား အစောင့်တပ် တပ်ဖွဲ့ဝင်များထံမှ လုပ်ငန်းခွင်အတွေ့အကြုံ သင်ယူလေ့လာရင်း ကုန်လွန်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ တာဝန်လွှဲပြောင်းသည့်ကာလများသည် အမြဲလိုလို အနည်းငယ် ကသိကအောက် နိုင်လှသည်။ အကြောင်းမှာ မကြာမီ ပြန်တော့မည့် စစ်သည်များမှာ မောပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီး၊ ငြီးငွေ့စပြုလာကြပြီး အိမ်ပြန်ချင်စိတ်များ ကြီးစိုး နေချိန်တွင် အသစ်ရောက်ရှိလာသည့် တပ်ဖွဲ့များကမူ တက်ကြွနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သီးသန့် လေ့ကျင့်ထားသည်များကို လက်တွေ့အသုံးချရန် စိတ်အား ထက်သန် နေကြသည့် ငယ်ရွယ်သော စစ်သည်များတွင် ပို၍ထင်ရှားသည်။

ကမ်းဘဲလ်စစ် စခန်းမှ ရောက်ရှိလာသော စစ်သည်များကို ပေး သော တာဝန် များမှာ မတူ ကွဲပြား နေသည်။ အချို့မှာ သူတို့ လေ့ကျင့်ထားသည့် တာဝန်များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ အချို့မှာမူ မလွှဲသာ၍ အခြေအနေအရ ပေးခဲ့ရသည့် တာဝန်များဖြစ်သည်။ 

အကြောင်းမှာ သူတို့သည် အမေရိကန် တပ်မတော်၏ သမိုင်းဝင် အမှတ် (၁၀၁) လေကြောင်းချီ တပ်မကြီး တွင် ပါဝင်ပြီး ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသည့် တိုက်ခိုက်ရေးတွင်ကူညီပံ့ပိုးရမည့် တပ်ဖွဲ့ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ၂၁ ရာစု အမေရိကန် တပ်မတော်သည် နည်းလမ်းများစွာဖြင့် မျိုးနွယ်စုသဖွယ် ဖွဲ့စည်းပုံမျိုး ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ၊ ထိုအဆင့်ဆင့်သော အဆင့်အတန်းများထဲတွင် အမှတ် (၁၀၁) တပ်မကြီးကို "squared away" ဟု သတ်မှတ်ကြသည် (စစ်တပ်သုံး စကားအရ "တာဝန်ကို ကျေပြွန်စွာ ထမ်းရွက်နိုင် သော ပရော် ဖက်ရှင်နယ် စစ်သားများ ဖြစ်သည်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်)။

"ကျွန်တော်တို့ တပ်စိတ်ဟာ ကိုယ့် တာဝန်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြပါတယ်" ဟု အာဒမ် ရော့ဂျာဆန် က နောက်ပိုင်းတွင် ဂုဏ်ယူစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် လေ့ကျင့် ပေး ခဲ့ကြတယ်၊ အချက် ကိုးချက်ပါ ဒဏ်ရာရလူနာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အခေါ် အဝေါ် တွေကို သင်ယူခဲ့ရတယ်၊ တယောက်နဲ့တယောက် သွေးကြောထဲ ပိုက်ထိုးသွင်းနည်းတွေ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသလို ၁၂ မိုင်ခွဲခရီး ကျောပိုးအိတ် ကြီး တွေလွယ် ပြီး အမြန်ချီတက်ရတာမျိုး အကြိမ် ပေါင်းများစွာ လုပ်ခဲ့ကြတာပါ။"

ထိုအရာများသည် ရော့ဂျာဆန်အတွက်သာမကဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည့်သော တပ်ဖွဲ့များတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော ကြွားဝါချင် စရာ ဖြစ် သော်လည်း တပ်စိတ် တစိတ် လုံးအတွက်လည်း အကယ်ပင် အရေးပါသော အချက်များဖြစ်ကြသည်။

***************************

အခန်း (၃)

ဘဂ္ဂဒက် — ၂၀၀၆ ခုနှစ် နွေရာသီ

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် (MPs) ၁၂ ဦးမှာ တိုက်ပွဲများအတွင်း ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသည့် နိုင်ငံစုံ ညွန့်ပေါင်းတပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် အီရတ် သူပုန်များကိုပါ ကုသပေးနေကြသည့် အမေရိကန် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းများ ရုံးထိုင်ရာ ဆေးရုံတွင် လုံခြုံရေးတာဝန်ယူခဲ့ရသည်။ ဘဂ္ဂဒဒက်မြို့၏ အစိမ်းရောင်ဇုန် အတွင်း တည်ရှိသော ထိုဆေးရုံမှာ မှိုင်းညှို့၍ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသောနေရာတခု ဖြစ်သည်။ 

ဆရာဝန်များသည် ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာ ရလာသူများကြားတွင် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေကြရပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ စုပုံနေတတ်ကာ ယင်ကောင်များ တဝီဝီ နှင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အဆောက်အအုံကြီးတခုထဲတွင် အသက်များကို ကယ်တင်ရန် နာရီပေါင်းများစွာ မနားတမ်း လုပ်ကိုင်နေကြရသည်။ 

သူပုန်ဟု သံသယ ရှိသူ အချို့အား ဆေးကုသမှုခံယူစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့၏ ကုတင်များတွင် လက်ထိပ်ခတ်ထားရသည်။ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက် တိုက်ခိုက်မှုများအပြီးတွင် ဟတ်ချ်ဆန် ကဲ့သို့ပင် စစ်ထဲဝင်ရန် စိတ် ဆန္ဒ ပြင်းပြနေခဲ့သူ ခရစ် တာစကာ မှာ တကြိမ်တွင် လည်ပင်း၌ ကျည်ထိမှန်ကာ လူနာတင်စောင်ပေါ်တွင် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေသော သံသယရှိ သူပုန်တဦးကို ထိန်းချုပ်ဖိကိုင်ထားခဲ့ရဖူးသည်။

 ထိုသူ၏ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု သို့မဟုတ် မည်သည့်ဘက်တော်သားဖြစ်သည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆရာဝန်များသည် ဆုတ်ပြဲနေသော အသားများကို ဆွဲလှန်ကာ သွေးထွက်လွန်နေသည့် ဒဏ်ရာကို ကုသပေးနိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။

အချို့ရက်များတွင် တပ်ဖွဲ့သည် ဆေးရုံမှ ပင် မ ထွက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့အား ဤနိုင်ငံသို့ ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်ရန် လာခဲ့ကြသည်ဟု ထင်မှတ်ထားကာ ခုခံ တွန်းလှန် နေကြသူများ ၏ ဒဏ်ရာ များကို သူနာပြုများနှင့်အတူ ပတ်တီး များ လဲလှယ်စည်း နှောင်ပေးရင်း ကူညီဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ကြသည်။ တပ်ဖွဲ့ဝင်အများစုမှာ "လူဆိုးများကို ကလေးထိန်းပေးနေရသလို" ဖြစ်နေသည့်အတွက် စိတ်ပျက်ခဲ့ကြရသည်။ အချို့မှာ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် ကြိုးစား ပေးနေကြသော အမေရိကန်စစ်သားများကို တံတွေးနှင့်ပင် ထွေးနေကြဆဲဖြစ်သည်။

နောင်တွင် ထိုအတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း ရော်ဂျာဆန် က "သူတို့ကလည်း ကျွန်‌ တော် တို့ကို မကြိုက်ဘူး၊ ကျွန် နော် တို့ကလည်း သူတို့ကို မကြိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကလည်း ကျွန်တော် တို့ကို နေ့တိုင်း မြင်နေရသလို၊ ကျွန်တော် တို့ကလည်း သူတို့ကို နေ့တိုင်း မြင်နေခဲ့ရတယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။

တပ်ဖွဲ့သည် ယာဉ်တန်း ဘေး မှ ခြံရံလိုက်ပါရသည့် သမားရိုးကျ တာဝန်များကို ရရှိသွားခဲ့ရာ အနည်းဆုံးတော့ ဆေးရုံပြင်ပသို့ ထွက်ခွင့်ရရှိခဲ့ပြီး အီရတ်တွင် သူတို့ပြုလုပ်ရန် စိတ်ကူးထားခဲ့သည့် တာဝန်မျိုးနှင့် ပိုမိုနီးစပ်သွားခဲ့သည်။ စစ်စခန်း၏ လုံခြုံသော ပရိဝုဏ်ပြင်ပသို့ ကင်းလှည့်ထွက်ခြင်းကို စစ်သားများက "သံဆူးကြိုးခတ်စည်းရိုးပြင်ပသို့ ထွက်ခြင်း" ဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ ထိုသို့ ထွက်ခွာသည့် ခရီးစဉ်တိုင်းတွင် စွန့်စားရမှု အနည်းနှင့် အများ ဆိုသလို အမြဲပါဝင်လေ့ရှိသည်။ 

ထိုစွန့်စားရမှုကို အတွေ့အကြုံနည်းပါးပြီး တက်ကြွနေသည့် စစ်သားအချို့က ကြိုဆိုခဲ့ကြသော်လည်း စပယ်ရှယ်လစ် အာ့တ် ပားကင်းစ် ကမူ ထိုအထဲတွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။

 အသက် ၃၀ အလယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ပားကင်းစ်သည် စစ်တပ်မှ ထွက်ခဲ့ဖူးပြီး ဂျာမနီတွင် တာဝန်ကျစဉ်က တွေ့ဆုံခဲ့သော အမျိုးသမီးတဦးနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နှစ်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် စစ်တပ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

မျက်မှန်တပ်ထားပြီး ဗဟုသုတကြွယ်ဝသူလည်းဖြစ်သည်။ ရော်ဂျာဆန်သည် သူ့ကို ကြည့်၍ လူရွှင်တော်သရုပ်ဆောင်အဖြစ်မှ နိုင်ငံရေးဝေဖန်သုံးသပ်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည့် ဘင် စတိန်းကို မျက်စိထဲ ပြေးမြင်မိသည်။ ပါကင်စ်တွင်လည်း ဘင်စတိန်းလို ပင် ထူးခြားသော ခြောက်ကပ်ကပ် ဟာသဉာဏ်နှင့် စိတ်တိုလွယ်ပြီး ငြီးငွေ့တတ်သည့် အမူအကျင့်မျိုး ရှိသည်။

သူသည် မဆိုင်သည့် ဗဟုသုတ များကို အမြဲလိုလို ပြောပြတတ်သဖြင့် စစ်သားအချို့က ဖျော်ရည်ပုလင်းအဖုံးအတွင်းဘက်တွင် ပါရှိတတ်သော ဉာဏ်စမ်းမေးခွန်းများကို အစွဲပြု၍ သူ့ကို “Snapple” ဟု နာမည်ပြောင် တွင်ခဲ့သည်။

ဟတ်ချ် အတွက်မူ “အသက်ကြီးကြီး ပာကင်စ်” သည် “မအောင်မြင်ခဲ့သော ပါမောက္ခ အို ကြီးတဦးကဲ့သို့ တွိဒ်အင်္ကျီမျိုး ဝတ်ထားပြီး အထွေထွေဗဟုသုတတွေ အများကြီး သိထားသူ” တဦးနှင့် တူနေသည်။ သူ၏ သဘောထားနှင့် အမူအကျင့်များသည် စစ်တပ်က တပ်သားသစ်များကို သွတ်သွင်းပေးလေ့ရှိသည့် “ဟူးအာ (hooah)” ဆိုသော စိတ်ဓာတ်တက်ကြွမှုမျိုးနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

တရက်တွင် ၎င်းတို့ တပ်စုကို အမေရိကန်သံရုံးသို့ ဦးတည်သွားမည့် ယာဉ်တန်းတခုအတွက် လုံခြုံရေးတာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုတာဝန်ကို စစ်သားအများစုက ဝမ်းသာကြသည်။ အကြောင်းမှာ အမေရိကန်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန ၏ စားသောက်ဆိုင်တွင် စားသောက်ခွင့်ရနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ယာဉ်တန်းသည် ဘဂ္ဂဒက်မြို့၏ မကြာခဏ ဆိုသလို ကြုံရတတ်သည့် ရှုပ်ထွေးပွေလီလှသော လမ်းများအတိုင်း ကွေ့ကောက်မောင်းနှင်သွားနေစဉ် ရော်ဂျာဆန်သည် Humvee စစ်ယာဉ်၏ အပေါ်ဘက်သေနတ်တပ်ဆင်ရာနေရာ တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပွိုင့် 240 စက်သေနတ်ကို ချိန်ကာ သတိနှင့် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သူသည် တတ်နိုင်သမျှ မျက်စိရှင်ရှင်ထားကာ လမ်းဘေးတွင် ထောင်ထားနိုင်သည့် ဗုံးများ ရှိမရှိ မျက်စိတစ်ဆုံး စူးစမ်းရှာဖွေ နေသည်။ အီရတ်ယာဉ်အသွားအလာများကိုလည်း လမ်းဘေးသို့ ဖယ်ပေးရန် လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ညွှန်ကြားနေရသည်။ ထို့အပြင် ပြင်းထန်လှသော နေပူဒဏ်ကိုလည်း ခံနေရသည်။

သံရုံးဆီသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားပြီး ကျည်ကာ ချပ်ဝတ်များကို ချွတ်ပစ်လိုက်ရသည့်အခါ ရရှိလာမည့် သက်သာရာရမှုကို သာ မျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့သည်။ နာရီပေါင်းများစွာ မဖြစ်မနေ အားစိုက်ထားရမှုကြောင့် ရောင်ရမ်းတောင့်တင်းနေသည့် ကျောပြင်ကြွက်သားများ ပြေလျော့သွားမည့် အဖြစ်ကို လည်း သူ စိတ်ကူးကြည့်နေမိ၏။

သံရုံးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရေကူးကန်ထဲမှ အတင်းဆွဲထုတ်ခြင်း ခံလာရသကဲ့သို့ ချွေးများ ဖြင့် ရွှဲရွှဲစို နေသော အင်္ကျီများနှင့်အတူ စစ်သည်များသည် ဟမ်းဗီး စစ်ကားများပေါ်မှ ဆင်းကာ စခန်းစည်းရိုးအပြင်ဘက်တွင် မဖြစ်မနေ ဝတ်ဆင်ထားရသည့် အသက်ရှူရကျပ်လှသော ကျည်ကာ ဝတ်စုံများကို အမြန်ပင် ချွတ်ပစ်လိုက်ကြသည်။ အထဲတွင်စောင့်ကြိုနေမည့် အစားအစာများနှင့် အေးစက်နေသော ဂက်တာရိတ် အချိုရည်များကို စိတ်ကူးထဲ ပုံဖော်ကြည့်ပြီး အားလုံး၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် သွားရည်ယိုလာကြတော့၏။

ထိုအထဲတွင် ဟကင်းစ် တော့ မပါပေ။ သူသည် ကားပေါ်မှ ဆင်းရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။ သူသည် လုံခြုံရေးစိတ်ချရသော အစိမ်းရောင် ဇုံ နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၍ ကားပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရန် မလိုအပ် တော့။ စစ်သည်များမှာ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားကြပြီး ဟကင်းစ်အား သူတို့နှင့်အတူ ဘာကြောင့် မပါလာသနည်းဟု မေးမြန်းကြ၏။ ထိုစဉ် ရောဂျာဆန်က ဟကင်းစ်၏ ယူနီဖောင်းအင်္ကျီသည် သူတို့လိုပင် စိုရွှဲနေရုံသာမက— သူ၏ ပေါင်ကြားတစ်ဝိုက်ရှိ နေရာအတော်များများပါ ရွှဲရွှဲစိုနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ပကင်းစ် သည် ဆီး များ ထွက်ကျသွားခဲ့ သော ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။